en verder

 

Over toeval en hard werken!

Het begin!

In 1975 stond ik als volstrekt ongediplomeerde coach bij het WK sprint in het Ullevi Stadion in Göteborg. Ik verbleef als fysiotherapeut  in Oslo, waar in het Bislettstadion Harm Kuijpers wereldkampioen allround was geworden. Het WK sprint was aansluitend in Göteborg. De trainer van onze gecombineerde ploeg (Australisch/Engels) moest naar huis en daar sta je dan ineens als ploegleider/coach op een WK.  Doordat ik, in Thialf, al enkele keren bij een EK of WK aanwezig was geweest, was het geen probleem. Dat deed je in die jaren gewoon. Nu moet je opleidingen doen, diploma's halen, maar toen.............?

Toen we in 2006 met ons schip de Annies in Oslo lagen, wilde ik het Bislettstadion graag nog een keertje zien.

In de jaren dat ik in Heerenveen woonde werd ik, zoals ik hier boven al vermeldde, regelmatig gevraagd om als fysiotherapeut tijdens een E.K. of W.K. een ploeg te begeleiden. Het gevolg was dat je na een tijdje meer werd gezien als fysio dan als schaatster. Na mijn huwelijk verhuisde ik naar Valkenswaard, waar ik met het "zuidelijke" schaatsen in aanraking kwam. Voor de selectieploeg van IJCE werd ik  "te oud" (29 jaar)  bevonden, maar omdat mijn tijden toch wel redelijk waren mocht ik alsnog meedoen. Na mijn ervaring in Heerenveen, heb ik in Eindhoven niemand verteld dat ik o.m. fysiotherapeut was en werd dus alleen gezien als schaatster. Het lijkt overdreven om hierover uit te weiden, maar deze beslissing gaf toch de aanzet naar mijn trainersloopbaan.  Leen Pfommer, die in die jaren in Breda op de militaire academie werkte, werd  trainer van onze ploeg. Van deze ervaren trainer heb ik veel geleerd en ook door hem is mijn motivatie voor het trainersvak ontstaan. Hij gaf ons, samen met Harm Kuijpers de eerste trainerscursus (de bondsoefenmeesters cursus). Ondertussen ik werd in 1980 moeder van een dochter.

Op 10 oktober 1981 kreeg ik mijn eerste KNSB diploma, welliswaar met een wat erg dikke buik. De examinatoren, onder wie de befaamde heren Drost en Klauke hadden grote aarzelingen bij het zien van mijn toestand. Ik niet en omdat het bondsoefenmeester diploma slecht bevoegdheid gaf voor het geven van zomertraining, werd de examenles in een zaal afgenomen. Ik kon dus makkelijk anderen iets voor laten doen. Onze zoon is op 28 oktober 1981 geboren.

Ik werd uitgenodigd om de eerste docentenscholing van de KNSB te doen. Als enige vrouw tussen mannen als Ed Verheijen, Piet Gemser, Piet Tjepkema en Piet Schipper, Jan Pasman etc. Tijdens en na deze cursus hebben we met elkaar de JSL opleiding vormgegeven. Mijn opdracht was een "schots" te maken over blessurepreventie.

Na de JSL cursussen gingen we verder bouwen aan de trainer A cursus. Dat het wel lang geleden is bewijst de volgende anekdote:  Een cursist vroeg in de eerste bijeenkomst: "Wat denk jij dan wel, dat je als vrouw ons iets kan vertellen over schaatsen?"  ............... Dan blijf je even sprakeloos!

Na de opleiding tot trainer B, werd ik gewestelijk trainer van Noord-Brabant Limburg, waar Cos Bakker reeds de juniorenploeg voor zijn rekening nam. Frouke Oonk en Carien Kleibeuker zijn uit deze juniorenploeg  voortgekomen. Ik trapte in de val, welke voor elke gewestelijke trainer wijd open staat. Om je te plaatsen moet je eerst selecteren, verder selecteren en nogmaals selecteren. Dus presteren in het begin van het seizoen. Alle wedstrijden rijden en veel trainen. Resultaat.. de ploeg was overtraind en riep mij ter verantwoording. Dat was, zoals ze nu zeggen een "leermoment".

 

Meerdere schaatsers op deze foto zijn ondertussen clubtrainer en gewestelijk trainer.

Eigenlijk is dat het mooiste wat je als trainer kan bereiken n.l.             De liefde vóór en het plezier in het vak als schaatstrainer doorgeven aan een volgende generatie!