Skjerjehamn, Askvoll, Kalvåg, Måløy. 29,30,31 mei, 1 juni.

We zijn een stuk naar het noorden opgeschoven. Alles binnendoor en helaas praktisch geen wind of tegen. We wilden graag naar Skjerjehamn, wat net even onder het Sognefjord ligt. We zijn nieuwschierig hoe deze vrij afgelegen plaatsen zich hebben gehouden na de corona epidemie. Het valt echt op, dat al dit soort zaken er prima bij staan. Natuurlijk moesten ook de noren zich vermaken in eigen land, dus dat is misschien een voordeel geweest voor dit soort bedrijven.

 

 

 

 

 

 

 

Voordat je er bent zie je al van verre een groot standbeeld staan. Het is de vorige koning Olav, waarvan dit beeld werd afgekeurd om in Oslo te staan. Nu staat hij hier in alle eenzaamheid langs de waterkant, maar krijgt regelmatig bezoek van toeristen die dit ook willen zien.


 

 

 

 

Vlak naast de steiger ligt dit prachtige huis. De vlaggestok is leeg, maar er hing een hele grote noorse vlag in die, keurig gelijk met onze vlag, om 21 uur naar binnen werd gehaald.
 

 

 

 

 

 

 

Wanneer ik uit het raampje kijk, is dit het uitzicht.
 

 

De volgende dag steken we het Sognefjord over. We zien op deze grote waterplas geen enkele andere boot varen. Het Sognefjord is het grootste fjord in zuid Noorwegen en je kan er de hele vakantie op doorbrengen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Maar we laten het 204 km lange fjord maar liggen en varen door richting Askvoll. Midden in de doorgang naar het noorden staat er ineens een rotsblok met natuurlijk wel een lichtopstand. Wanneer we erdoor zijn, verschijnt ons lievelingseiland Alden. Het is een klein eiland, maar wel redelijk hoog uitstekend boven de zee. Ze noemen het ook wel de paardenkop.

 

 

 

We zijn er meerdere keren geweest en klommen langs een smal paadje naar boven om onze namen in het boek te schrijven. Deze keer laten we Alden links liggen. We willen diesel tanken en na in Skudenes langs hele natte paadjes te zijn gelopen lijkt deze beklimming op dit moment niet erg safe. We kunnen even zeilen en lopen tegen 16.00 Askvoll binnen.

 

 

 

 

 

 

 

 

Op 31 mei varen we van Askvoll naar Kalvåg. Wouw, de eerste bergen met een topje sneeuw bieden zich aan en we maken veel foto's. Er is weer weinig wind en ook de ondergrond vlak bij Florø nodigt niet uit om maar lekker te gaan kruisen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vandaag 1 juni starten we zeilend, maar de wind zwakte behoorlijk af. Zodanig dat we al kruisend (laverend) 2 mijl per uur voortgang (VMG) hadden. Dat schiet niet op wanneer je er nog 20 moet.
Aan het eind moeten we om een hoge berg heen en staat er een dikke en vervelende tegenwind. We laten snel het zeil vallen en komen net voordat het gaat regenen Måløy binnen.