Het begin van een onzeker zeilseizoen!

Om een lang verhaal kort te maken (Dan hoef je de rest niet te lezen)

* Even wachten op een nieuwe schroef
* Een week naar huis i.v.m. te verwachten storm
* Een nieuwe startaccu
* Uitwijken naar Schiedam
* Scheurtje in het grootzeil

Dus een echte "delivery"  Eindhoven - Enkhuizen!.
 

Nadat we in 2020 het onderwaterschip hebben kaalgehaald, is het dit voorjaar een klein kunstje om het nu lichtjes te schuren en een dunne laag antifauling aan te brengen. Wel weer met Hempel Yachtracing Hard, dus de Annies ziet er van onderen weer stralend uit. Ook haar romp is gepoets, dus ze kan weer varen.
 


Al zo'n 20 jaar gaat ze begin mei het water in. Nu is 2021 natuurlijk wel een ander jaar, maar ze is gewoon klaar.
Oei, zonder schroef is het slecht vooruit gaan en achteruit varen zal zeker niet lukken.
Dus is het wachten op de nieuwe 3 blads vaanstandschroef. De gestelde leverdatum is 30 april, dus dat moet gaan lukken.
Natuurlijk wordt dat ruim een week later, maar we vinden dat geen probleem.

Wanneer op 10 mei een flink pakket wordt afgeleverd
maken we hem snel open. Wouw, een glimmende prachtige schroef, die ons het plezier in het varen en manouvreren op de motor weer moet terugbrengen.
Pieter en zoon Sjoerd (als maritiem ingenieur) hebben druk gerekend hoe de schroef moet worden ingesteld.  De spoedinstelling, zoals ze wordt aanbevolen door de leverancier lijken niet helemaal optimaal voor ons schip.

 

 

Zondag 16 mei breng ik mijn auto naar Enkhuizen, zodat we weer naar huis kunnen met al het grote winterstalling materiaal. Sjoerd komt mij daar ophalen en samen rijden we richting Eindhoven, waar Pieter de schroef al aan de boot heeft bevestigd.
Morgen in het water en een proefvaart waarbij we het toerental van de motor en de snelheid willen vastleggen.


Op 17 mei gaat de Annies weer terug in het water. Altijd weer een belangrijk moment. De testvaart verloopt prima en de mannen besluiten de instelling van de schroef te laten staan. Onze "oude" zeilinstructeurs gewoonte om elk jaar wanneer we in het water gaan even de verstaging te controleren, geeft en duidelijk resultaat. Hadden we dit ook kunnen constateren afgelopen najaar? Sjoerd neemt de achterstag mee om hem bij C.S.Rigging in Zaandam te laten vrvangen voor een nieuwe. Dinsdagavond maken we een mooie wandeling in de buurt van de haven en slapen prima onze eerste nacht aan boord. Zoals altijd nog even de verwachting voor het weer ophalen voor vertrek. Een goede gewoonte, je weet maar nooit. Het gaat niet om de eerste 2 dagen, maar na een dag Wilheminakanaal en een dag de mast hijsen en de boot echt zeezeilklaar maken, moet het over 2 dagen niet te gek weer zijn om over zee te zeilen.
Oei! Alle seinen op rood. 8 Bf. Daar gaat onze planning!
Als zeilers zijn we wel wat gewend, maar om misschien ergens een paar dagen te moeten wachten in storm en regen, is nu direct onze hobby. Wanneer je dat tijdens een vakantie overkomt, is het niet anders. Dat hebben we vaak genoeg meegemaakt. Maar nu staat de auto van Pieter op 3 meter afstand en ons comfortabele huis op minder dan een half uurtje rijden.

 

 



Die beslissing is snel genomen, mooi naar huis. En...daar zitten we nog. Het is 23 mei en tot nu toe was het koud, nat en te veel wind.
Elke dag bekijken we de nieuwste vooruitzichten en het lijkt erop dat het tegen het einde van de week beter weer wordt.
De vraag kan worden gesteld: Waaarom geen "Staande mast route"?. Dat hebben we wel bekeken, maar ergens onderweg werd een sluis niet bediend, dus full stop. Verder hebben we er een vreselijke hekel aan! We gebruiken deze route alleen in noodgevallen en dat is nu zeker niet het geval. We kunnen, wanneer we in onze thuishaven liggen, toch niet met vakantie. Denemarken en Noorwegen laten ons nog niet toe.

De 2e poging zetten we in op 25 mei. We slapen de nacht vast op de Annies en wanneer we 's morgens om 8 uur willen vertrekken doet de startmotor niets. Dat schiet niet op, maar het blijkt de startaccu te zijn. Toch een oudje gekregen van de dealer toen hij de nieuwe motor installeerde. Maar net als op 19 mei staat Pieters auto op 3 meter afstand. Dus snel een nieuwe startaccu gehaald en om 9.15 varen we eindelijk het Beatrixkanaal in. 4 sluizen en 12 ophaalbruggen verder varen we de Amer op. We hebben meerdere dikke plensbuien over ons heen gehad, maar de koude wind op het toch wat bredere water valt best tegen. In de winter waait het in het zuidoosten van Nederland niet zo hard als aan de kust. In onze luwe achtertuin ontwen je dan die stevige wind.
In Strijensas leggen we de boot direct bij de mastenkraan. Morgen komt Sjoerd met onze nieuwe achterstag.


Woensdag 26 mei. Met z'n drien werken we flink door om de mast op de boot rechtop te zetten. De mastenkraan is handbediend, dus dat gaat gecontroleerd en rustig. Er zijn ook geen andere boten die van de kraan gebuik willen maken, dus we kunnen het zonder druk doen. Tijdens die ene dikke plensbui genieten we binnen van de heerlijke appeltaart die onze zoon meebracht. Wanneer de mast met zijn mooie blinkende nieuwe achterstag staat, moet het schip zeilklaar worden gemaakt. over het dek lopen 12 lijnen die allemaal weer op de juiste plek moeten worden vastgezet. Lijnen om de zeilen te hijsen, schoten om de zeilen te bedienen, reeflijnen, kraanlijn etc. Ook de elektrische aansluitingen voor de mast moeten weer vast. Aan het eind klimt Pieter (82 jaar) nog even de mastenkraan in om op 16 meter hoogte diverse apparatuur te bevestigen.
Om 16 uur varen we Strijensas uit richting Dortse Kil en bij Dortrecht gaan we verder op de Oude Maas naar Rhoon. Helaas hebben we stroom tegen, en als extra begint het toch weer te plenzen. Wanneer we 's avonds nog even de verwachting voor morgen bekijken ziet het er niet zo goed uit. 6 Bf vanuit het noordwesten. En nog steeds koud. We besluiten het toch maar te proberen en liggen om 11.30 bij de Spijkenisse brug en de Botlekbrug. Darna draaien we al snel de Nieuwe Waterweg op, richting Hoek van Holland.
Al snel bonken we tegen vervelende golven op en Pieter stelt voor om maar om te keren en in Schiedam een nachtje af te wachten, Morgen wordt het beter weer. Veel minder wind, maar de windrichting?? We zien morgen wel. Op zo'n drukke vaarweg als de Nieuwe Waterweg wordt het scheepvaartverkeer begeleid door verkeerscentrales. We roepen op kanaal 61 sector Botlek aan en geven door dat we omkeren.
Om 15.30 varen we haven van Schiedam in. Tijd voor een wandeling.


Donderdag 27 mei. Even door de modder baggeren bij de uitgang van de haven en dan richting Hoek van Holland. En er is iets bijzonders aan de hand. De zon schijnt. Op de Nieuwe Waterweg hebben we behoorlijk stroom mee, maar dat zal strakjes wel veranderen. We zijn vroeg vertrokken om op het eerste deel langs de kust vast maar stroom tegen te pakken. Het is 35 mijl over zee naar IJmuiden, dus dat halen we niet binnen die 5 uur stroom mee.
We motorzeilen in n slag richting Zandvoort en gaan dan kort overstag. Tegen 20.00 liggen we vast in de haven van IJmuiden. Niet verkeerd.

28 mei. Doel Muiden. 2x een sluis en een fijne haven bij onze Koninklijke.
We constateren dat er een scheurtje net voor het achterlijk zit, maar kunnen het goed repareren met zeiltape. Een borrel in de zon en pitten.

29 mei. Eindelijk echt zeilen. Het is prima weer en we mogen er, dank zij de tegenwind, extra lang over doen. Na 6 lange dagen leggen we de Annies eindelijk in haar box in de Buyshaven.
 

30 mei. De klussenlijst afwerken. (die komt nooit echt af)
1. Zeil weer uit de mast en van de giek. Naar de zeilmaker.
2. Pieter naar het bovenste puntje van de mast hijden. Op de windex moet nog een klein sprietje!
3. De winterspullen moeten weer naar huis, dus opruimen. (tiewraps, lijnen, plakband....oei, veel te veel aan boord)
4. Boot goed schoonmaken en ontzilten.
5. Watertank leegspoelen en weer opnieuw vullen.

Het waren pittige dagen! !