Hernieuwde kennismaking met Friesland.

Het is begin augustus en het weer valt deze zomer behoorlijk tegen. Na onze korte tocht naar Vlieland en Den Helder hebben we steeds thuis gezeten. De tuin bijgehouden, wat hardgelopen (wat trouwens bar slecht ging) en onze vissen eten gegeven. Die zijn nu behoorlijk dik en moeten het maar even zonder ons doen. Dat ging ook prima toen we in de "voor Coronatijd" met ons schip in Noorwegen met vakantie waren. O.k. dan maar richting Enkhuizen, waar we op 11 augustus de landvasten maar weer eens losmaken. Niet zonder eerst tegen de honderd spinnen van onze boot verjaagd te hebben. Brrr, overal spinnenwebben en een flink aantal nestjes.
We hebben onze kleine opvouwbare fietsjes mee en sinds lange tijd de opblaasbare kano's. Dus de bakskist is, en de gangboorden staan vol. Op naar Stavoren. Eerst maar een nachtje in de buitenhaven zodat we morgenochtend door de sluis richting Heeg kunnen.

Op 13 augustus zeilen we rustig op het fokje richting noorden. Het is behoorlijk druk en op het Heegermeer is het stampvol. Dat wordt moeilijk om een ligplaats te vinden. Het is ook al lang geleden dat we in Heeg zijn geweest, dus we varen eigenlijk verkeerd. Richting industrieterrein en veel matitieme verhuurbedrijven. Maar daar zijn ook veel plekken leeg. We leggen de Annies gewoon op een lege plek en gaan vragen of we een paar dagen mogen blijven liggen. "Geen probleem"  Even 2 plaatsen opschuiven naar een echt vrije plek en we liggen 3 nachten heerlijk rustig. Wel vlak bij Ottenhome, het grootste verhuurbedrijf van Heeg. De hele dag zien we Polyvalken, Sloepen, Motorboten en alles wat verder varen kan voorbij komen.

14 augustus. We willen wat kleine slootjes rond Heeg verkennen, maar het waait best hard. We gaan via het centrum van Heeg onder een klein bruggetje door en komen op een windtegen stuk. Brr, hard werken, maar met zo nu en dan even langs de kant rusten komen we in een lief slootje. Even tijd om uit te rusten en foto's te maken.

 

Deze opblaasbare kano's zijn redelijk stabiel, maar met redelijk wat golfjes en een flinke tegenwind is het hard werken.

Terug in Heeg leggen we eventjes aan om een ijsje te kopen en tegen 16.00 zitten we moe en voldaan weer aan boord van de Annies.
Nog even de spullen opruimen en een gelukkig sterke Pieter tilt de zware tassen met kano's terug in het gangboord.
 

s'Avonds komt onze dochter Femke nog even langs. Ze is in de buurt van Sneek om een weekendje zeilles te geven. 10 minuten rijden is iets korter dan de bijna 3 uur die ze van ons vandaag woont.

 

 

 

 

Friesland 2021

Op 15 augustus maken we een mooie fietstocht naar Workum. Wel wind tegen op de heenweg, maar het fietspad ligt redelijk beschut achter het hoge riet van de Oudergaaster Brekken. Dit stukje Friesland is bezaaid met kleine meertjes. Overal zie je vooral wat kleinere bootjes varen. De diepgang op deze plassen is te weinig voor onze Annies, maar ook per fiets is het Friese landschap schitteren.
 

 

In Workum is het erg druk, maar we vinden een plekje op een terras. Natuurlijk koffie met appeltaart. Dat was vroeger vaste prik toe we nog lesgaven op "Krekt oer't Wetter", nu Krekt Sailing.
Grappig is wel, dat onze beide kinderen hier nu al weer zo'n 20 jaar zeilles geven.
We beluiten te gaan voor "erg slecht" en bestellen een lekkere dot slagroom op de taart!

Ooit vond ik in Brabant een boek met fietsknooppunten. Opgeraapt van het fietspad. We maken er nu dankbaar gebruik van.

 

 

 

 

De terugweg, wind mee, maken we langs de zuidelijke route.
Wat minder kleine fietspaden maar erg rustig.
Tussen het Heegermeer en het Grote Gaastmeer varen we met het pontje over.
Ik wil wat foto's maken en terwijl ik mijn telefoon uit het heuptasje haal, wapperen 2 briefjes van 50 euro, net gepint in Workum, in het water. Gelukkig kunnen we er eenje opvissen, maar het tweede briefje is zwemmen/drijven en misschien voor eeuwig in het riet terechtgekomen.

Nog even doorzetten en na een mooie fietstocht en een prachtige dag vinden we ons schip op haar heerlijk rustige plekje.
Jammer van die 50 piek, maar het is niet anders.

16 augustus.
We vertrekken vroeg uit Heeg en hebben de hele Jeltesloot voor ons alleen. Wat een verademing vergeleken bij 13 augustus. Toen zagen we bijna geen water meer tussen alle zeilen en motorboten.
We vinden in Sneek een plekje langs de wal. Redelijk dicht bij het centrum. We hebben hier al vaker geleden en de supermarkt is goed te belopen. We wandelen het centrum door, waarbij mij opvalt dat er nog zoveel fysieke winkels zijn. Gewoon gezellig. In het dorp waar wij wonen staan zeker 50% van de winkelpanden leeg.

17 augustus. Vandaag wil ik heel graag naar Sybrandabuorren. Ik heb daar al sinds 1999 het graf van mijn overgrootmoeder in beheer.
Wanneer we in de buurt zijn wil ik graag kijken hoe de steen eruit ziet. We stappen dus meer weer op de fiets en vinden een mooi fietspad langs de Houkesloot. Wanneer je over de wilanden kijkt zie je overal witte zeiltjes door het landschap bewegen. Prachtige vergezichten heb je hier. Daar genoot ik vroeger, toen in in Drachten en later Heerenveen
woonde , ook zo van.

 

De steen ziet er prima uit. Even de achterkant schoonmaken. Ja, hoe kom je nu hier terecht? Mijn overgrootvader was predikant in dit dorp. Mijn oma is hier geboren en ik heb vaak de verhalen gehoord over Sybrandabuorren.
Ook kwam ik hier vaak met mijn moeder om het graf te bekijken. Er lag een andere steen op, gebarsten beton, met een bakstenen rand. Die rand vroor vaak kapot en moest dan weer gerepareerd worden. Deze nieuwe steen heb ik zelf laten plaatsen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wanneer we in Sneek terug zijn belt Femke. Ze moet een geleende auto terugbrengen naar Friesland en vraagt of ik zin heb om nog even gezellig te winkelen. Super! Met je dochter even neuzen in leuke winkels. Dat komt helaas heel weinig voor.
Ze woont dan ook op bijna 3 uur rijden van ons vandaag. We vinden allebei iets aardigs, dus deze actie is geslaagd.

18 augustus. We willen vandaag naar Grou. De haven bij het theehuis blijkt te ondiep. Wanneer we de vaargeul van het Princes Margrietkanaal verlaten zitten we vast op 1.30m. Maar de bodem in Friesland is anders dan in Noorwegen. Daar harde, niet meegevende rotsen, hier zand en modder. We zoeken nog even verder, proberen een ander plekje, weer vast en moeten dus wel verder de staande mastroute richting Leeuwarden.  Na het Van Haringsmakanaal nog 4 bruggen verder Leeuwarden in. Het is druk met motorboten langs de kant van de Princentuin. O kijk, daar een plekje, net groot genoeg. We moeten aardig trekken om de boot langs te kant te krijgen. O.K. 1.40 moet lukken. We worden geholpen door een aardige meneer die een handje helpt. De kant is behoorlijk modderig, dus een dweiltje in het gangboord. We blijven een nachtje extra liggen. Gaan we morgen naar het  elfstedenbruggetje in Bartlehiem fietsen of richting Harlingen.


Ergens aan de onderkant moet ik hangen. Maar of we het tegeltje gevonden zouden hebben? Dat gaan we nu niet uitvinden, want we besluiten richting Harlingen te gaan. De boot komt makkelijk los. We hebben met onze kiel een holletje gegraven.

 

 

20 augustus
Eenmaal door de TjerkHiddensluis zien we dat we nog 1,5 uur stroom mee kunnen pakken richting Vlieland. Omdat de meeste zeilers met stroom mee richting Vlieland willen, is de Waddenzee bijna verlaten.  Die zijn al op Vlieland. Alleen wat veerboten en schepen die richting Harlingen varen.
Helaas weinig tot geen wind. De motor blijft dus aan! Tegen 17.30 varen we Vlieland haven binnen.

Op 21 augustus valt de zomer op Vlieland. Dit jaar geen mooie zomer. Wel was juni warm en droog, maar daarna is het bijna geen zomerweer geweest. De voorspelling is dat het vannacht gaat regenen en morgen ook nog veel water zal vallen. Vandaag dan maar even genieten.

22 augustus. Nat, nat, maar niet eenzaam. Het is bijna vol in de haven maar iedereen zit lekker in zijn eigen bootje. Een wandeling naar het toiletgebouw met laarzen en paraplu is net te doen. Gelukkig is het internet hier prima, zodat ik eindelijk de tijd heb om deze minivakantie te beschrijven.