Op 30 december 2019 zette ik de eerste haal in de antifauling van de Annies. Het moest er nu toch maar eens van komen. Nu kunnen we het nog!



Veel zeilers zien hun boot in het najaar uit het water komen en zien dat het onderwaterschip eigenlijk een grote beurd moet hebben. Dat betekent alles eraf halen en helemaal opnieuw opbouwen. Voor ons wordt dit de eerste (en laatste keer) dat we dit doen. We hebben de Annies nu 20 jaar en het is een klus waar elke zeiler tegenop ziet. We krijgen dan ook veel complimenten dat we eraan beginnen.
Het moet helemaal met de hand gebeuren en we gebruiken de bekende (en gehate) mooie gele krabber.

 


We moeten ongeveer 25 m kaalhalen, dus dat wordt weer een mega-klus.
De maanden januari en februari zijn fris en vooral nat. Toch proberen we wanneer het mogelijk is om weer een stukje verder te komen. Met krijt teken ik mijn te halen doel voor die keer af. Elke keer ongeveer 1 m.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na de eerste laag lijkt het al best aardig, maar er blijft toch nog veel oude primacon op de romp achter. Dan maar weer verder krabben, tot echt alles eraf is. Dan breek de Covid 19 uit. Gelukkig hebben wij in ons land de "intelligente lockdown" zodat we wel steeds naar de boot kunnen om te werken.

Deze bescherming heeft dan ook niets met het virus te maken, maar is wel belangrijk om je longen tegen gevaarlijke stoffen te beschermen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Natuurlijk zuigen we alles gelijk af, maar omdat we vaak allebei aan het werk zijn, gaat mijn gewone thuisstofzuiger ook vaak mee.
Het is erg zwaar werk, vooral omdat bijna alles boven je hoofd is. De bovenkant van de kiel is ongeveer op 1.65 van de grond. Ik kan er prcies onder staan, dus dat stuk is voor mij. Pieter ontfermt zich over het waterlijngedeelte waar een dikke onregelmatige plamuurlaag op blijkt te zitten. Deze laag is er moeilijk af te krijgen, maar het is hem (81 jr) toch gelukt.

 

 

 

 

Op 4 maart hebben we de onderkant kaal en klaar geschuurd. De grijze laag is een anti-osmose laag die er meer dan 20 jaar geleden al opgezet is. De kiel blijft zwart. Even opschuren en een nieuwe antifauling erover heen.
We kiezen voor het merk Hempel om de lagen op te bouwen. Eerst natuurlijk enkele lagen primer en daarna Hempel Hard Racing antifauling.
We hebben gekozen voor een grijze kleur, maar het is niet slim geweest om 2 lagen van dezelfde kleur te nemen. Wanneer de eerste laag een andere kleur heeft, kan je daarna met de gekozen kleur precies zien waar je bent geweest met je verfroller.
Op 15 april straalt de Annies ons tegemoet. Prachtig, zo'n glad onderwaterschip. Jammer dat ze strakjes weer in het water moet. Dan zien we nog maar een klein stukje van de waterlijn.

Op 16 mei is ze weer in het water gegaan en na 155 mijl ligt de Annies weer in haar thuishaven in Enkhuizen.