Hoog en Droog!

4 juni 2013.
Het is prachtig weer en de wind beloofd ons een mooi kruisrak vanuit Enkhuizen naar Kornwerderzand. We maken van een rechtstreekse lijn van 22 mijl een tocht van 33 mijl. De zon schijnt volop maar de wind is behoorlijk fris. Hij staat al dagen uit het noorden. Wij willen richting Vlieland en van daar uit naar het Noorden.
Bij de sluizen van Kornwerderzand ligt de "grijze golf" al volop te wachten om de volgende ochtend richting Vlieland te varen. Vlieland is in de zomer het domein van jonge gezinnen, maar in het voorjaar gaan, wanneer het weer mee zit, de ouderen er nog even kijken en van de rust te genieten.
We spreken met de buren af dat we om 7 uur door de sluis gaan en maken nog een wandeling naar de waddenkant van de sluis.
Terug aan boord bekijken we nogmaals de gribfiles en besluiten dat het ondoenlijk is om vanuit Vlieland tegen de noordenwind in te gaan hakken richting Noorwegen. We zijn weer een paar jaar ouder en niets hoeft! We gaan gewoon door Harlingen richting Leeuwarden en rustig naar Lauwersoog. Dan heeft de wind de tijd om te bedenken dat de Nederlanders ook wel eens richting Noord willen zeilen en vanuit een andere hoek te gaan waaien.

5 juni.
Om kwart over zes wordt er door de buren op de boot geklopt. "We willen NU weg. Onze vrienden gaan al de sluis in". Snel een broek en trui aan en op blote voeten start ik de motor en gooi alles los. Pieter is ondertussen ook uit zijn bed gekomen en we besluiten dan ook maar de sluis in te gaan. In de sluis hebben we tijd genoeg om iets meer aan te trekken en koffie te zetten. Rustig varen we met het laatste beetje stroom mee richting Harlingen. Achter ons komt even een mistveld aanzetten, maar het bereikt ons nauwelijks. We zien het richting IJsselmeer drijven en we varen netjes achter de andere boten in de Boontjes tussen de boeien. Harlingen in zicht.
We passeren een visser op tegenkoers en opeens horen we een harde tik. Regelmatig terug kerend met het draaien van de schroef. De motor draait prima, dus dat is het niet. Het geluid is duidelijk onder de boot. Een touw bij de schroef??
Wanneer we rustig varen wordt het geluid minder en we varen na zo'n 10 minuten Harlingen in. De havendienst verwijst ons naar Sjors Dotinga, waar we omstreeks acht uur in de Zuiderhaven aanleggen. Na 20 jaar varen lngs Harlingen, liggen we er nu toch echt vast. Gelukkig, geen KNRM of berger nodig gehad! 

Tegen negen uur melden we ons bij de Firma Dotinga en leggen de situatie uit. We zullen een duiker nodig hebben om te kijken wat er aan de hand is. We worden prima geholpen en ze regelen een duiker voor ons tussen een en half twee en wij gaan rustig Harlingen verkennen.
De duiker komt tegen drie uur en constateert dat er geen touw in de schroef zit. Wel rammelt de schroefas omdat er beweging zit in de uithouder.
Oeff!, Dat klinkt niet goed. De Annies zal uit het water moeten!
Sjors Dotinga regelt voor ons dat we morgen al bij een werf op de kant kunnen. Fijn, dan kunnen we misschien wel snel verder!

6 juni.
We vertrekken volgens afspraak om half tien richting Tjerk Hiddes sluizen en varen voorzichtig richting de Bijko werf, net buiten Harlingen. We moeten een heel smal slootje in is ons verteld en we vinden een redelijk smal slootje. Brr, vast en niet zo'n beetje. We kunnen de schroef niet voluit zetten om los te komen, naar uiteindelijk laat de bodem de Annies toch los. Dat was duidelijk niet het goede slootje. Een stukje terug zien we nog een smaller slootje en dat is het goede. De dieptemeter zakt van 1.80 naar 1.70, verder terug naar 1.40. In het zicht van de kraan waar we heen moeten zitten we helemaal vast. We durven de schroef niet verder te belasten en bellen Bijko. Die komen ons wel even verder trekken. Even later zien we een groot motorjacht achteruit varen en we krijgen een sleep voor de laatste 50 meter naar de kraan.
Dan wordt het spannend. Wat zou er aan de hand zijn?

Langzaam komt de Annies uit het water en we zien inderdaad niets aan de schroef. Even later kunnen we het van dichtbij bekijken en voelen we beweging bij de ophanging van de uithouder.

Na enig overleg blijkt toch wel dat het een serieuze zaak is en het wel een aantal dagen zal gaan duren om dit te repareren. Ik ontdek enkele oppervlakkige beschadigingen in de antifauling. Dit jaar is de kleur anders dan vorig jaar, dus het is goed te zien. Zou er dan toch iets tegen de boot gekomen zijn? Misschien opgestuwd door het schroefwater van de vissersboot?
Ik besluit de verzekering te bellen en geef het probleem door. Afhankelijk van de kosten moet er al of niet een expert komen.

Een week bivakkeren op een boot op het droge is niet te doen, dus we besluiten naar huis te gaan.
's Avonds is er een KNSB ledenraad waar ik  deel van uitmaak en ik kan een  lift krijgen van de Friese leden van de ledenraad richting vergadering op het KNSB Bondsbureau in Utrecht. Na de vergadering wordt ik door het Limburgse lid voor de deur van ons huis afgezet. Super geregeld en bedankt!

De volgende ochtend ga ik met de auto terug richting Harlingen om Pieter en natuurlijk alle verse etenswaren van boord te halen. We laten ons schip hoog en droog achter in het vertrouwen dat de reparatie door prima vakmensen zal worden gedaan.

In Enkhuizen halen we de auto van Pieter op en tegen elf uur 's avonds zijn we weer thuis.
Nu maar wachten tot de reparatie klaar is en we de vakantie, die nog maar net was begonnen, verder kunnen doorzetten.

 

En wat ga je dan vervolgens doen?