Hoe het begon


 



 

 

 

Aite en

       Marije

 

 

Als klein meisje ben ik vanaf mijn 6e of 7e jaar door mijn ouders meegenomen naar Friesland. Varen, al is het op een motorboot, was mijn idee van vakantie.
Ik leer in die jonge jaren Friesland kennen en vooral de liefde voor het “op het water zijn” is toen begonnen. Het thuis voelen op een boot is voor mij de klots van de golven tegen het schip, de geur van een petroleum lamp en het dicht op elkaar leven en natuurlijk het veel buiten zijn. Wanneer nu nog de lont van een petroleumlamp uitgaat, moet ik altijd nog eventjes snuiven aan de warme damp. Heerlijk!

We voeren door het Prinsenhof, deden boodschappen in Grou en lagen in het riet van de Wijde Ee.
Onze eerste gehuurde boot is het Swaeltsje, een klein stalen bootje, zonder WC, verwarming etc. De motor moet met een slinger aangeslingerd worden. Altijd weer een avontuur of dat zal lukken zonder blessures. Met mijn grote zus Marije slaap ik in de achterkajuit en mijn vader en moeder slapen in de kleine kajuit voorin.
Mijn moeder was geen liefhebster van het varen, dus toen na 7 jaar mijn broertje Ruerd geboren werd, gaf dat een goed excuus om naast de boot ook een hotelkamer te huren. Vaak was dit in het oude hotel IE-sicht en later Hotel Prinsenhof te Eernewoude.


Al snel wilde ik leren zeilen, maar mijn ouders hadden dit nooit geleerd. Dan maar naar een zeilkamp de Meeuw in Den Briel. Het eerste jaar diploma fokkenist en na nog een week diploma stuurman. (Hoezo CWO?)
Ik vond dat ik het nu wel kon en de eerste zeilboot werd gehuurd. Zelf zeilen is echt leren zeilen. Net als bij auto rijden leer je het pas wanneer je zelf de verantwoordelijkheid hebt.
Met 19 jaar word ik een van de de eerste vrouwelijke schippers op De Meeuw en herinner me nog dat tijdens een van de vele instructieweken de beroemde landing op de maan is. We halen alle cursisten uit bed om het via de televisie te volgen.

De Meeuw wordt opgeheven en we gaan met een paar schippers naar Zeilschool Elan in Terhorne.
De eerste eigen boot is een groene 16. Een ligplaats in Grou geeft mij veel mogelijkheid tot zeilen. Meestal alleen en soms met vrienden.

Jaren later ontmoet ik mijn echtgenoot, wanneer wij allebei instructeur zijn op “krekt oer’t Wetter” in Uitwellingerga. Ook onze beide kinderen zijn nu in hun vrije tijd instructeur op “Krekt Sailing” en hebben in werk en hobby onze liefde voor het water overgenomen.